عالم بزرگوار آقا ميرزا محمد هاشم موسوى خوانسارى اصفهانى - أعلى اللّه مقامه - در رسالهء شريفهء « احكام ايمان » كه در مهمّات مسائل عبادات و غير آنهاست و كتاب بسيار مهمّ پرفايده‌ايست ضمن بيان استحباب سه تكبير تحت عنوان « تعقيب » گفته : « و از آن جمله در كشف اللثام نقل كرده از كتاب « نقض - بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض » از مصنّفات شيخ عبد الجليل قزوينى كه : روزى حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - نماز ظهر را ادا كرده بودند و بعد از آن بلافاصله جبرئيل امين را ديدند و گفتند : اللّه اكبر ، پس جبرئيل بشارت داد آن حضرت را بمراجعت جعفر طيّار از ملك حبشه ، پس حضرت تكبير ديگر گفتند ، پس بشارت رسيد به آن حضرت بولادت حضرت سيّد الشهداء حسين عليه السلام ؛ پس تكبير ديگر گفتند در سيم بار . پس بنابر اين حديث اين تكبيرات از باب تأسّى به آن حضرت برقرار شده ( تا آخر كلام او ) » . نگارنده گويد : از سياق عبارت برآمد كه خوانسارى ( ره ) آن را از كشف اللثام ترجمه كرده است و نسخهء نقض در نزد وى نبوده است . علّامهء مجلسى ( ره ) در مجلّد دوم حياة القلوب در باب سى و نهم كه در بيان فتح خيبر است و قدوم جعفر طيّار از حبشه گفته : « و كلينى و شيخ طوسى و ابن بابويه و ديگران بسندهاى حسن و صحيح و معتبر از حضرت صادق - عليه السلام - روايت كرده‌اند و در تفسير امام حسن عسكرى - عليه السلام - نيز بعضى از آن مذكور است كه : در روز فتح خيبر خبر قدوم جعفر - رضي اللّه عنه - به حضرت رسول ( ص ) رسيد پس حضرت فرمود كه نميدانم كه بكدام يك از اين دو نعمت شادتر باشم بفتح خيبر يا بآمدن جعفر ؟ ! پس به زودى جعفر پيدا شد و چون نظر حضرت بر او افتاد برخاست و بروايت امام حسن عسكرى ( ع ) دوازده گام او را استقبال كرد پس او را در بر گرفت و گريست و ميان دو ديده‌اش را بوسيد و فرمود : اى جعفر ميخواهى ترا عطائى بكنم ؟